Gambar adik beradik. bermula dengan kakak sulung. Dari kiri ke kanan :
Mak Munai (Selema), Mak Nisa (Nasa), Mak Medan (Entia), Mak Tanai (Lanja) Penulis atau Apai Sapit (Joseph) dan Adik atau WatMit (Simon)
Kampung saya jauh daripada Bandaraya Miri. Perjalanan daripada kampung ke Pekan Bakong ialah 1 jam. Dari pekan Bakong ke Kampung, Sg. Urong mengambil masa 20 hingga 30 minit. Kenderaan utama ke kampung ialah menggunakan motor bot atau perahu.
Saya tengah mengemudikan perahu. Ayah sebagai penasihat, sebab ayah takut nanti terlanggar kayu.. kat sungai ada kayu…. Tetapi jangan takut sebab kat sini tiada buaya ganas…. Ini ialah Sg. Bakong…. Sungai ini panjang.. Sungai inilah yang menghubungkan Sg. Baram dan Sg. Tinjar… kalau tak caya tengok peta Sarawak…
Inilah yang dikatakan highway…. Jalan ini menghubungkan pekan Bakong ke simpang Miri-Bintulu. Sejak 30 tahun saya tahun ini adalah jalan yang paling bagus dan elok berbanding 5 tahun yang lepas…. Dulu jalan ini cuma tanah merah sahaja…
Ini ialah papan tanda Kampung saya Sg. Urong, Tuai Rumah Linggie. Keadaan kampung tidak terurus sebab rata-rata penduduk kat kampung saya sudah berpindah ke kampung lain sebab tidak bersefahaman.. Dulu kampung saya cukup meriah sebab ramai orang. Kini penduduk kampung yang tinggal di sini tidak sampai 40 orang. Bila perayaan gawai penduduk kat sini baru bertambah sebab semua anak-anak yang bekerja di balik kampung, itupun jumlah dia tak sampai 100 orang….
Inilah rumah panjang saya. Dulu Tuai Rumah kampung ini ialah Tuai Rumah Lasit (Datuk saya). Rumah ini direkabentuk sepenuhnya olah ayah. Panjang rumah panjang saya hanya 5 pintu. ini bermaksud hanya 5 keluarga yang tinggal di rumah panjang tersebut. Ayah mendapat ilham merekabentuk rumah ini dan tiang rumah ini tidak ditanam kedalam tanah. Zaman dahulu, kebanyakkan rumah orang Iban tiangnya ditanam didalam tanah.
kawasan lapang nie dipanggil “RUAI”… ruai digunakan kalau ada mesyuarat, perayaan kawin dan sebagainya.. Tikar warna hijau ini ialah ruai saya… Pintu tu ialah jiran sebelah… Rumah panjang saya memang besar.. sebab ayah tak nak bina yang kecik-kecik.
Ini ialah pintu rumah saya…Semua hasil kerja ini ialah buatan tangan dan tidak mengunakan mesin. Papan rumah dan semua seni bina ini adalah hasil kerja ayah saya tanpa mengunakan mesin canggih. Mesin yang paling canggih ialah Ketam tangan…Design ini pun adalah idea ayah… Original idea ayah…
Tiada bantuan kerajaan didalam pembangunan kampung saya, semua kemajuan di rumah panjang ini adalah hasil titik peluh sendiri dan sikap bergotong-royong orang kampung..
Sebelah tu ialah rumah datuk (Bekas Tuai Rumah Lasit).
Meja kayu ini dibuat sendiri oleh ayah. 
Penulis tengah bergambar berlatarbelakangkan tangga rumah.
Adik dan Easther Guning, semasa didalam perjalanan pulang ke kampung… panas terik duduk kat perahu…
Kampung saya dibawah P.220 Baram. Kawasan diantara kawasan yang agak mundur dari segi infrastruktur. Rata-rata kampung di bahagian Tinjar, bakong dan baram masih tiada kemudahan asas (air, elektrik dll). Kampung saya masih minum air hujan dan mengunakan generator untuk elektrik..
Bukti orang kampung masih menyokong BN. Tetapi selepas menang pilihan raya, kampung ini masih mundur dan tiada pembangunan.
inilah nasib generasi pelapis jika kampung ini masih tidak terurus… budak-budak nie sudah bersekolah dan tinggal diasrama… teringat aku masa waktu sekolah dulu… aku dulu lebih kecil daripada mereka dah tinggal di asrama… bila balik kampung adalah masa yang paling indah sebab dapat bermanja dengan keluarga…
Apai Lusi…dan cucu dia… inilah nasib orang kampung. yang berwarna putih bulat itu ialah lampu pelita… lampu inilah rahmat bila waktu malam untuk menerangi waktu malam….
Pemandangan sekeliling Kampung…
rumah enjin/generator. setiap sebuah rumah ada mempunyai generator sendiri… MINYAK naik orang kampung yang merana…..
Generator jenama Kubota buatan Japan… ayah kata Make in Japan ada kualiti….
Enjin nie dibeli pada 19.08.1983 – usia generator nie sekarang ialah masuk ke-25 tahun
ayah tengah membersihkan kelapa sawit..umbut kelapa sawit sedap dimakan… umbut kelapa sawit merupakan makanan kegemaran saya….
Chainsaw jenama STHIL 070. Chainsaw ini telah banyak berjasa kepada ayah. Semasa ayah bekerja kayu balak dahulu, chainsaw inilah merupakan sumber rezeki ayah sehinggakan kesemua kita adik beradik 6 orang disekolahkan… tetapi yang paling mencabar sekali ialah bila ayah menyekolahkan saya iaitu semasa saya menyambung belajar di Universiti… Jasamu dikenang ChainSaw… kau umpama permata yang tiada nilainya… 
ini ialah jerat biawak yang ayah buat… jerat ini di pasang di belakang rumah… tetapi malangnya suatu hari ayah kata, bukan biawak yang kena jerat, tetapi anjing ayah yang kena jerat… sejak daripada tu jerat nie jadi perhiasan sahaja…Biawak sedap dimakan bila dimasak campur kicap… dagingnya best..boleh try…
anjing kesayangan ayah… Chapan namanya….
